Zelf uitzoeken waarvoor jij (of je familielid) overgevoelig bent

Welke richtlijnen kun je volgen als je zelf wilt uitzoeken welke voedselbestanddelen problemen opleveren.

HIGH LIGHTS:

- Het zelf uitzoeken waarvoor iemand overgevoelig is is een hele klus
- Er zijn verschillende testdieten: het aangepaste Feingold dieet (BAS testvoeding), het RPAH testdieet, het RED dieet
- Veel mensen hebben echt hulp nodig bij het uitvoeren van een eliminatiedieet.



Algemeen

Men moet niet onderschatten wat het betekent om zelf uit te gaan zoeken waarvoor men overgevoelig is. De diëten zijn moeilijk en soms ook zwaar en behalve via het Australische FoodInfo netwerk en de Amerikaanse Feingold vereniging is er nauwelijks ondersteuning voor de toch best wel uitgebreide onderneming te vinden.

Het zelf uitzoeken van voedselovergevoeligheden moet men daarom alleen doen onder begeleiding van een op dit gebied ervaren diëtiste of arts (I.v.m. mogelijke tekorten aan nutiënten of het mogelijk optreden van anafylactische shock bij herintroductie van voedingsmiddelen waarvoor men allergisch is.)

Voor degene die dit denken zelf te kunnen omdat ze die ondersteuning wél hebben, volgt hier enige informatie over dieeten.

Engelstalig ondersteuning kan men vinden door zich aan te melden bij de drukbezochte Facebook pagina van het "Food Intolerance Network", het Australische netwerk dat zich bezig houdt met voedselintoleranties en allergieën.


VOEDSELDAGBOEK

Het is vrijwel onmogelijk om een testvoeding te volgen zonder af en toe fouten te maken. Daarom is het noodzakelijk om een voedseldagboek bij te houden om zo terug te kunnen vinden waar het eventueel fout is gegaan. Download hier een voorbeeld van een voedseldagboek.


Het "BAS testdieet"

Nadat in Amerika Ben Feingold een testdieet had ontwikkeld, paste vereniging BAS dit dieet in de jaren 90 aan de Nederlandse situatie en toenmalige kennis. De letters van vereniging BAS stonden voor: Benzoëzuur, Azokleurstoffen en Salicylaten
Dit waren de drie belangrijkste groepen van stoffen, welke men tijdens de testperiode diende weg te laten. Gedurende twee tot maximaal vier weken volgt men het testdieet, waarna telkens stoffen uit de verdachte groepen weer worden geïntroduceerd. Ontstaat er een reactie op een bepaalde heringevoerde stof, dan zou men deze stof niet meer moeten eten.

TESTDIEET

Om te voorkomen dat men tekorten oploopt, moet een testdieet niet langer dan 2 weken worden volgehouden. Daarna moet er met de herintroductie begonnen worden zodat er weer volwaardig wordt gegeten.

Een testvoeding voor twee weken:
De BAS testvoeding.

Het "RPAH" testdieet"

Rond 1998 ging vereniging BAS op in de SVA en daarmee verdween voedselintolerantie langzaam uit het zicht van de publieke belangstelling.
Zo niet in Australië. In Australië is een zeer actieve patiëntenverening voor mensen met een voedselovergevoeligheid/intolerantie, de "Food Intolerance Network". Blijkbaar heeft juist de bevolking van Australië meer last van allerlei voedselovergevoeligheden en allergieën.
De Food Intolerance Network ondervindt veel steun van de Allergy-Unit van het Royal Prince Alfred Hospital.
De Allergy Unit van dit ziekenhuis is een van de weinige medische instituten die openlijk uitkomen voor de relatie voeding en gedrag en voeding en andere klachten.
Dit ziekenhuis onderschrijft niet alleen dat veel voedingsmiddelen/additieven problemen veroorzaken, maar voert ook een actief beleid om de consument/patiënt voor te lichten en te behandelen.
Zie het onderwerp "Food Intolerance" van het RPAH.
Daartoe geven ze brochures uit zoals het:
"RHAP Elimination Diet Handbook"(Eng.) (Eerste 33 pagina's), het "Friendly Food recipe Handbook" en de "Dealing with Food Allergy" CD/DVD en hebben ze ook een testvoeding samengesteld:

De RPAH testvoeding (NL) en
Groot nadeel voor Nederland is natuurlijk dat de informatie van het RPAH helemaal is toegespitst op de situatie en producten in Australië.


Het "RED" dieet

RED staat voor Restricted Elimination Diet.
Eerst wordt de persoon 5 weken op een dieet van een beperkt aantal 'onschuldige' voedingsmiddelen gezet, zoals peer, rijst, kalkoen, groenten en mais. In deze periode wordt gekeken of de persoon daadwerkelijk reageert op voeding. Als dit 'uitgeklede' dieet effect heeft, volgt een periode waarin stuk voor stuk weer voedingsmiddelen worden toegevoegd. Zo wordt duidelijk welke voedingsmiddelen de boosdoeners zijn. Die vervolgperiode duurt ongeveer een jaar.
Het RED eliminatiedieet wordt samengesteld en uitgevoerd door Lidy Pellser van het RED centrum in Eindhoven (er zijn nu meerdere RED centra in Nederland). Hoe dit eliminatiedieet er verder uit ziet en hoe voedingsmiddelen worden geherintroduceerd wordt echter niet gepubliceerd. Reden is dat de onderzoekster vindt dat het dieet alleen onder deskundige supervisie moet worden uitgevoerd.